ஏழுமலை வாசா வெங்கடேசா 🙏
1973ல் வந்த 'டைகர் தாத்தாச்சாரி' படத்தில் சூலமங்கலம் சகோதரிகள் இசையமைத்து K. வீரமணியுடன் பாடிய பாடல். ஒரு காலத்தில் புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் தவறாது 'Madras A' வானொலி நிலையத்தில் காலை 8 மணி செய்திகளுக்கு பிறகு ஒளிபரப்பப்படும். எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல்.
இந்த பாடலை எழுதியவர் 'கீதப்ரியன்' என்ற S. ராஜகோபால். 'மேல்நாட்டு மருமகள்' படத்தில் 'பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழியவே' பாடலை இயற்றியவரும் இவரே. இதைத்தவிர TMS பாடிய 'எந்த வினையானாலும்', சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய 'வள்ளிக்கணவன் பேரைச் சொல்லடா தம்பி', K.B. சுந்தராம்பாள் பாடிய 'எங்கிருப்பேனோ அங்கிருக்குப்பாய் அம்மா' போன்ற அருமையான பக்தி பாடல்களை எழுதியவர்.
தொண்ணூரிகளின் கடைசி வருடங்களில் எழுத்தாளர் நண்பர் ஒருவர் 'கீதப்ரியன் ரொம்ப கஷ்டத்தில் இருக்கார். கீழே விழுந்துவிட்டார். நடக்க முடியவில்லை. அவரை பார்த்துக்க யாருமில்லை..பாவம்!' என்றார்.
எனக்கு மனது கேட்கவில்லை. அவர் இங்கு தான் ராயப்பேட்டை V.M. தெருவில் ஒரு லாட்ஜில் இருக்கிறார் என்று கேள்விபட்டு ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் அவரை தேடிப்போனேன். மிகச்சிறிய அறை. அதில் படுத்திருந்தார் கீதப்ரியன். வயதுமூப்பின் காரணமாக மிகவும் தளர்ந்து காணப்பட்டார். வெளியே இருந்த பொது கழிப்பறைக்கூட நடந்து போக முடியாத நிலை.
என்னை அவரது ரசிகன் என்று அறிமுகம் செய்துக்கொண்டேன். மிகவும் அன்புடன் பேசினார். 'Room Boy க்கிட்ட டீ வாங்கிவர சொல்லட்டுமா?' என்று அந்த பரிதாப நிலையிலும் பரிவோடு உபசரித்தார். 'பாத்ரூம் போறதுக்கூட room boyயை கூப்பிட வேண்டியிருக்கு... நடக்க முடிஞ்சா போதும். என் வேலையை நானே பார்துப்பேன்'
அப்போது தான் நான் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். அன்னா சாலையில், இப்போது இருக்கும் ஓமந்தூரார் மருவத்துமனை எதிரில் இருந்த ஒரு கடையில் 'walker' விற்கபடுவதாக கேள்விபட்டு, ஏதோ ஒரு வேகத்தில் அங்கே சென்று ஒரு வாக்கரை வாங்கி கீதப்ரியன் சாருக்கு கொண்டு கொடுத்தேன். மிகவும் சந்தோஷப்பட்டார்.
அதற்கு பிறகு எப்போதெல்லாம் நேரம் கிடைத்ததோ, கீதப்ரியன் சாரை சென்று பார்த்துவிட்டு வந்தேன். வாக்கரின் உதவியுடன் நடமாட தொடங்கிய உடனே அவர் முகத்தில் இருந்த வாட்டம் குறைந்ததுபோல் இருந்தது. பேசும் தொனிலும் தன்னம்பிக்கை தெரிந்தது. உறவினர் ஒருத்தர் அவ்வப்போது அவரை வந்து பார்த்துக்கொள்வதாக தெரிவித்தார்.
நான் கொண்டு செல்லும் பழங்களையோ ஹார்லிக்ஸையோ 'இதெல்லாம் எதுக்குப்பா' என்று தயக்கத்துடன் ஏற்றுக்கொள்வார்.
நிறைய பேசுவார். சுந்தராம்பாள், D.B. ராமச்சந்திரன், TMS, சீர்காழி கோவிந்தராஜன், V. குமார், L. கிருஷ்ணன், சூலமங்கலம் சகோதரிகள் போன்றோக்கு தான் பாடல் எழுதிய சந்தர்பங்களை விவரித்து சொல்வார். அந்த பாடல்களை அழகாக பாடியும் காண்பிப்பார். அந்த பழைய கதைகளை சொல்லும் போது அவர் கண்கள் மின்னும், குரலில் உற்சாகம் தெறிக்கும். I understood- more than anything else, all he wanted was someone to talk to.
'அப்போல்லாம் என் பாட்ட ரேடியோவில அடிக்கடி போடுவாங்க. ரெக்கார்ட்ஸ் நல்லா வித்திச்சு. நிறைய பாட்டு எழுதினேன். குறையில்லாம சம்பாதிச்சேன்.... உதவி கேட்டு வந்தவங்களுக்கெல்லாம் தாராளமா உதவி செஞ்சேன்... எனக்குன்னு கொஞ்சமாவது சேர்த்து வச்சுக்கணும்னு தோனல...' என்று நொந்துக்கொள்வார்.
எனக்கு அப்போது துபாயில் வேலை கிடைத்தது. கீதப்ரியன் சாரிடம் சென்று விஷயத்தை சொல்லி விடைபெற்றேன். 'நல்லா இருப்பா!' என்று ஆசிர்வதித்தார். 'லீவ்ல வருவே இல்ல... அப்போ முடிஞ்சா என்னை வந்து பார்.' என்று அன்பாக வழியனுப்பினார். வெளியே வந்து அந்த Room Boyயிடம் கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து 'ஐயாவ பார்த்துக்குங்க' என்று சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.
துபாய்க்கு சென்று அடுத்த வருடம் லீவில் சென்னை வந்திருந்த போது ஒரு நாள் கீதப்ரியன் சாரை பார்க்க அந்த லாட்ஜூக்கு சென்றேன். அந்த அறையில் வேறொருவர் இருந்தார். கீழே இறங்கி வரும்போது அந்த Room Boy தென்பட்டார். 'ரெண்டு மாசம் முன்னாடி ஐயா தவறிட்டார் சார்' என்றார்.
இந்த உலகில் பட்ட துன்பங்ளிலிருந்து விடுபட்டு கீதப்ரியன் சார் சென்றுவிட்டார். ஆனால் தன் பாடல்கள் மூலம் நமக்கு இத்தனை இன்பங்களை அள்ளி கொடுத்திருக்கிறாரே! இதுபோன்ற புரட்டாசி சனிக்கிழமையில் எங்கேயாவது அவர் எழுதிய இந்த பாடல் ஒலித்துக்கொண்டு தானே இருக்கும் 🙏
