THANGA KUDATHUKKU POTTUM ITTEN - MARIAMMAN THIRUVIZHA

Saravanan Natarajan writes:

The King's Treasuries- 4

நானே நெருப்பல்லவோ....

இந்தத் தொடரில் இன்று நான் தேர்வு செய்திருக்கும் பாடல்.... கண்ணதாசன் , சுசீலா, இளையராஜா என்ற மூன்று உன்னத கலைஞர்களின் கூட்டில் உருவான ஒரு மறந்துபோன பொக்கிஷம். தமிழ்த் திரையிசையின் முடிசூடா ராணியாக திகழ்ந்தவர் சுசீலா. தன் இனிய குரலால் கோடானு கோடி தமிழர்களின் நெஞ்சமெங்கும் நிறைந்தார், நிறைந்திருப்பார். நாளை இந்த வேளை தன் பிறந்தநாளை அவர் கொண்டாடுவார். அந்த இனிமையான கொண்டாட்டத்தை நாம் இன்றே தொடங்குவோம்...

வலுவான கதை, அற்புதமான நடிப்பு, செவிக்கு இதமான இசை - இது எல்லாம் இருந்தும் சில படங்கள் ஜெயிப்பதில்லை. 1978இல் வெளிவந்த 'மாரியம்மன் திருவிழா' என்ற படம் இதற்கு அத்தாட்சி. ஒரு பெரிய பண்ணை வீட்டில் திருமணம் செய்து கொண்டு போகிறாள் ஒரு பெண் (சுஜாதா). அங்கு தன் அன்பாலும் பண்பாலும் எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொள்கிறாள்.

குறிப்பாக தன் கணவனின் தம்பியிடம் (சிவகுமார்) தாயைப்போல பரிவு காட்டுகிறாள். அந்த இளைஞனும் அவளது அன்புக்கு கட்டுண்டு அவளிடம் பெற்ற மகனைப்போல் உரிமை கொண்டாடுகிறான். இந்த உறவு அந்த வீட்டில் சிலருக்கு எரிச்சலூட்டுகிறது....நாளிடைவில் கேட்போர் பேச்சைக் கேட்டு அவளது கணவனே (டெல்லி கணேஷ்) அவளுக்கும் தன் தம்பிக்கும் உள்ள புனிதமான உறவை சந்தேகப்படுகிறான்...அவள் உடைந்து போகிறாள்...அந்த மூவரின் தவிப்பும், நெஞ்சை நெகிழவைக்கும் இறுதி கட்டங்களும் திரைக்கதையின் மிக அழகான தருணங்கள்...

சிறு வயதில் இந்தப் படத்தை தொலைக்காட்சியில் பார்த்த ஞாபகம் ..என் அபிமான நடிகை சுஜாதாவின் மிகைப்படுத்தாத, கண்ணியமான நடிப்பு என் மனதில் இன்றும் நிற்கிறது. Subtle and heartwarming performances in challenging roles were always her forte! இன்று இப்படத்தின் பிரதி எங்கும் கிடைப்பதில்லை... கோலாலம்பூரில் உள்ள கொலம்பியா ரெகார்டிங் சென்டரிலும் எனது தேடுதல் ஏமாற்றத்தையே அளித்தது.

இந்த படத்தில் இடம் பெற்ற ஒரு பாடல் சிறு வயதில் கேட்ட உடனே என் மனதிலும் இடம் பிடித்து விட்டது..

அந்தப் பெண் தன் குழந்தையை உறங்க வைக்க ஒரு தாலாட்டு பாடுகிறாள்...அந்த இரவு வேளையில் அவள் பாடலில் எத்தனை அர்த்தங்கள்...தன் நெஞ்சின் குமுறல்களை அந்த தாலாட்டின் வரிகளுடன் இணைத்து தன் பக்க நியாயத்தை எடுத்துரைக்கிறாள்...இது போன்ற கட்டங்களில் கண்ணதாசன் இயக்குனரின் வேலையை எளிதாக்கிவிடுவார்...இந்தப்  பாடலிலும் அவரின் வரிகளில் எத்தனை அழகுகள்...தாலாட்டினூடே அந்தப் பெண் தன் புனிதத்தை எவ்வளவு ஆணித்தரமாக பதிவு செய்கிறாள்!

தந்தைக்குத் தான் இந்த முந்தானை...
தந்தை கொடுத்தார் செந்தேனை
தாய் அறிந்தே வரும் பிள்ளையடா...
தாரம் தரம் கெட்டதில்லையடா

இளையராஜாவின் மெட்டில் இந்த வரிகள் எவ்வளவு சுகமாக அமர்கின்றன...பாடல் வரிகளை முன்னிறுத்தி மெல்லிய சோகக் கீற்றுகளை சுமந்து வரும் இடை இசையின் நேர்த்தி பாடலுக்கு எவ்வளவு மெருகு சேர்க்கிறது! சுசீலாவின் குரல் இனிமைகள் இந்தப் பட்டுப்பஞ்சணை மேல் தூவிய அன்னச்சிறகுகள் ...அவர் பாடலில் தான் எத்தனை புரிதல்...வேதனையின் விளிம்பில் ஒரு வியாஸம்...தாலாட்டுப்பாடலுக்கேற்ற கனிவு, காயப்பட்ட நெஞ்சின் குமுறல், பொய் களங்கத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பத்தினியின் கோபம்...அத்தனை உணர்ச்சிகளும் அளவிற்கேற்ப வெளிப்படுகின்றன. திரையிலோ சுஜாதா...சுசீலாவுக்கு சற்றும் சளைத்தவர் அல்ல...மடியில் தவழும் குழந்தையை நோக்கும் போது வாஞ்சையை வாரி வழங்கும் விழிகள், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தன் நிலையை எண்ணும் போதோ அதே விழிகளை சூழ்ந்திடும் வாட்டம், விரக்தியான புன்னகையை உதடுகளில் சுமந்து வலம் வரும் அந்தப் பாங்கு...அந்தப் பாத்திரத்தின் பரிதவிப்பை எவ்வளவு நளினமாக, நெஞ்சைத் தொடும் விதமாக உணர்த்துகிறார்...

"நெருப்பினையே அவள் சாட்சி வைத்தாள்" என்று சீதையைப் பற்றி பாடிவிட்டு, "நானே நெருப்பல்லவோ!" என்று முத்தாய்ப்பாக முடிக்கும் போது சுசீலாவின் குரலில் ஒலிக்கும் அந்த கம்பீரம்...ஆஹா....சுஜாதாவின் தீர்க்கமான பார்வையில் மிளிரும் அந்த தன்னம்பிக்கை...மின்னலென வந்து மறையும் அந்த நொடிப்பொழுதில் அங்கே கலை அற்புதமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது!

பி.கு: 2007இல் விடுமுறையில் சென்னை சென்றிருந்தபோது ஒரு திருமண வரவேற்பில் சுஜாதாவை சந்திக்க நேர்ந்தது. மகன் மற்றும் மகளுடன் வந்திருந்த அவர் அடக்கமாக ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருந்தார். திரையில் பார்ப்பதை விட இன்னும் அழகாக இருந்தார். The years had been kind to her….She had aged gracefully. மிகுந்த சங்கோஜத்துடன் அவரிடம் சென்று 'நான் உங்கள் தீவிர ரசிகன்' என்று என்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டேன். ஒரு அன்பான புன்சிரிப்போடு என்னைத் தன்னருகில் அமரச் செய்தார், தன் மகனையும் மகளையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அவரின் படங்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது நான் இந்த 'மாரியம்மன் திருவிழா' படத்தில் அவரின் நடிப்பை புகழ்ந்தேன். அந்த அழகான கண்கள் ஆச்சிரியத்தில் விரிந்தன. பின்பு கலகலவென நகைத்துவிட்டு சுஜாதா கூறினார்- "மாரியம்மன் திருவிழா படத்தை நீங்களும் நானும் தான் ஞாபகம் வைத்திருக்கிறோம்!"

இன்று சுஜாதாவும் இல்லை...

https://www.youtube.com/watch?v=q4oeYOBffNM


Discussion at:
https://www.facebook.com/groups/1018417744856618/permalink/1384248878273501/

ORU OSAIYINRI MOUNAMAGA - PARITCHAIKKU NERAMACHU

ஒரு ஓசையின்றி மௌனமாக உறங்குதவள் மனது...

Saravanan Natarajan writes:

As I was about to go to bed late Wednesday night, Jaya TV’s Thenkinnam cajoled me to stay awake, for songs from movies directed by Muktha Srinivasan were being featured…. Songs that I have loved, grown up listening to, and tug at my heartstrings making sigh with wistful memories… And while the venerable Muktha Srinivasan has worked with other composers such as K.V. Mahadevan, T. K. Ramamurthy, V. Kumar and Chandrabose, encouraging them to come up with memorable albums, it was with MSV that he seems to have shared a very special rapport… MSV’s tunes for the Muktha movies are precious testaments of an enduring and endearing bond.

And even when even the producers and directors who had reaped enormous successes with MSV were moving away from him one after another in the late 70s and early 80s, Muktha Srinivasan was one director who remained a staunch MSV loyalist and retained the Mellisai Mannar to score the music for his movies.

Presenting here a song from the early 80s that has remained close to my heart from the very first listen. ஒரு ஓசையின்றி மவுனமாக from பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு. Sung by P. Jayachandran. Lyrics by Vaali. Music by MSV.

பரீட்சைக்கு   நேரமாச்சு (14.11.1982/ Mukta Films) starred Sivaji Ganesan, Sujatha, Y.G. Mahendran, Poornima Jairam, ‘VA’ Moorthi, Manorama, V. Gopalakrishnan and others. It was produced by Muktha Ramaswami and directed by Muktha Srinivasan.

The film was based on a play having the same name, staged by United Amateur Artistes. Founded in 1952 by Y.G.Parthasarathi and his versatile friend Pattu, UAA is among the oldest surviving Tamil theater troupes today. Varadakshinai (1952) was the first play that was staged by UAA, and over the years, besides Pattu, others who wrote plays for UAA include PYV Raman, Vietnam Veedu Sundaram, Mouli, Venkat, Visu, and YGM. Nagesh, Cho, Jayalalitha, Lakshmi, Srikanth, and V. Goplakrishnan were some of the many artistes who learned the basics of acting at UAA. Many of UAA’s landmark plays are remembered to this day - It happened at midnight, Oh, what a girl, Dial Mr. Sanjeevi, Under Secretary, Imperfect murder, நலந்தானா, Flight 172, ரகசியம் பரம ரகசியம், Paatti & The Naughty Boys, செய்திகள் வாசிப்பது UAA –the list goes on…. YGM revived பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு for the stage anew in 2014 to resounding success. Even this summer, I was fortunate to witness a hilarious stage adaptation of the epic காசேதான் கடவுளடா scripted afresh by the talented Chitralaya Sriram for UAA.

பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு was not the first instance of a UAA play was being adapted for a Sivaji film; it was UAA’s play பெற்றால் தான் பிள்ளையா written by Pattu, that became பார் மகளே பார் and கண்ணன் வந்தான் written by Vietnam Veedu Sundaram that became கவுரவம். பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு was a play jointly written by Venkat & YGM and first staged in 1978.
* * * * *

Venkatachari Ramaswami (1925-1988) and his brother Srinivasan were born into a pious family near Nagappattinam. Forced by circumstances to to eke out a living at an early age, Ramaswami found a job as a typist in Modern Theatres, Salem. Winning the confidence of the legendary T.R. Sundaram by his diligence and honesty, Ramaswami rose to become Sundaram’s executive assistant. Following the footsteps of his brother, Srinivasan started working in the accounts section of Modern Theatres. Later drawn towards filmmaking, he had an enriching stint as assistant to stalwart directors such as K. Ramnath and S. Balachander. He turned director with முதலாளி (1957/ MAV Pictures).

Sensing his brother’s keen inclination, the enterprising Ramaswami came to Madras and formed his own company called ‘Muktha Films’. Starting with பனித்திரை (1961), over a period of nearly 40 years, 40 films have rolled out from the Mukta banner. And though generations of actors from Gemini Ganesh to Vikram have acted in the Muktha ventures, it was with Sivaji that the Muktha brothers shared a special relationship. Ramaswami, like Balaji, remained a Sivaji loyalist till the end, and was counted among Sivaji’s closest friends.
* * * * *

பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு was a family drama, revolving around the upright Narasimhachari (Sivaji), his understanding wife Vedha (Sujatha), and their dunce of a son Varadhu (YGM). Ragothama Rao (VA Moorthi), his wife Subhadra aka ‘Noon Show Mami’ (Manorama) and their daughter Jayanthi (Poornima Jairam) are their immediate neighbors and close friends. How fate repeatedly deals the same cruel bow, first by snatching their beloved Varadhukkutti, and then his look-alike whom they adopt, forms the crux of the tale.

Those were the years of decline for the thespian; even his ardent fans were filled with indignation at most of the insipid films and ludicrous roles that came his way, roles that were ill-suited considering his advancing age and girth. However, there were a few instances where the ‘Nadigar Thilagam’ could still cast his unparalleled spell and rekindle the magic a bygone era.

In 1982, a year which unleashed a series of unmitigated miseries like Hitler Umanath, சங்கிலி, ஊருக்கு ஒரு பிள்ளை, கருடா சவுக்கியமா, தியாகி, நெஞ்சங்கள் and ஊரும் உறவும், two movies came as welcome breaths of respite: Durai’s துணை was one and Muktha’s பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு was the other; in both movies Sivaji enacted roles that suited his age and stature, and he played them with majesty.

In பரீட்ச்சைக்கு நேரமாச்சு Sivaji’s heartwarming performance had riveting moments of sheer brilliance- inviting his boss (Goplalakrishnan) for lunch while secretly hoping to lure him into offering Varudhu a job; trying to procure a question paper illegally for Varadhu’s forthcoming exam though filled with misgivings, and then the humiliation at being caught red-handed; valiantly coping with the twin calamities of losing Varadhu and Vedha becoming a living corpse; going to a ‘military’ eatery shamefacedly to buy ‘Chicken-65’ for the new Varadhu—oh, the King was in his elements here, and seemed to ascend his throne for a brief while again, after years of mortifying exile!

October 1st marked the birth anniversary of Sivaji Ganesan. Let us remember the great ‘Nadigar Thilagam’ and how his magical presence lit up the screen for decades. We salute his revered memory.
* * * *

‘சுமைதாங்கி சாய்ந்தால் சுமை என்னவாகும்?’ fretted an anxious Inspector Choudhary as he attended to his ailing Lakshmi. The same scene is enacted again, here Narasimhachari has lost his only son, and a benumbed Vedha is but a living corpse. Putting aside his own sorrow resolutely, he takes care his wife; like a mother would tenderly nurse her infant, he attends to Vedha’s needs with solicitude and fortitude--தாரம் என்னும் ஆதாரம் சாய்ந்திடும் நேரம், அதை தாங்கும் பாரம் பெரும் பாரம் தலைவனை சேரும்...Vaali’s evocative lines find moving, compassionate delineation in Jayachandran’s honeyed, mellifluous rendition.

The late 70s and early 80s were some exultant years in Paliyathu Jayachandran’s unfairly unfulfilled tryst with Tamil film muisc; MSV, Ilaiyaraja Shankar--Ganesh, Gangaiamaran and T. Rajendar reaped repeated successes in his enchanting voice in that brief period. When I met him earlier this year for a leisurely tête-à-tête, his worshipful reverence for MSV was a joy to behold. Hark at his rendition of this song- the astute Master restrains the orchestration to a bare minimum, just adequate to accentuate the melancholy of the sequence and allows the singer and lines to bask in the prominence that the sequence demands…
* * * * *

In a recent post, Muktha Srinivasan sir revealed that his first choice for the role of Vedha was Jayalalitha. Before the casting could be finalized, Jayalalitha became preoccupied with her political commitments and it was then that Sujatha was picked for the role. No doubt Jayalalitha with her sagacity would have surely elevated the proceedings to a sublime level of perfection; nonetheless Sujatha essayed the role with her characteristic dignity and empathy-indeed her performance in this movie would rank among her best ever.

Cutting across party affiliations and unmindful of his own frail health and advanced age, Muktha Srinivasan sir went to the temple to offer special prayers for the speedy recovery of the Chief Minister, his beloved Ammu. I join him and countless others in the same prayers.

https://www.youtube.com/watch?v=DTKXo8twf3k



Discussion at:
https://www.facebook.com/groups/1018417744856618/permalink/1347852055246517/

Mounathil vilaiyaadum manasaatchiye- Noolveli 1979

Genius Series - Dr.Balamuralikrishna - Part 2

- Saravanan Natarajan

Last week we dwelt on BMK’s entry in Tamil cinema and the recalled the songs that came his way in the 1960s. Despite his two fetching songs in Kanmalar (1970) there were seven long years of drought in opportunities. And then, it seems to have rained and poured in 1977! Three music directors seemed to suddenly wake up to the magic of his voice ….Shankar Ganesh employed his vocals to soulful effect in ‘Ramanum neeye Krishnanum neeye’ (Uyarndhavargal). Kunnakkudi Vaithyanathan made him sing for MGR ( Kuruvikkara machaane & Paluka kanda sa) in Navarathinam. And Ilayaraja capped it all with ‘Chinna kannan azhaikkiraan’ and ‘Aayiram kodi kaalangalaaga’(Kavikkuyil).

In this second innings, MBK went on to sing some memorable songs in the following years. ‘Mounathil vilaiyaadum manasaatchiye’ ranks foremost amongst them.

* * * * *

The unusual plot of I.V.Sashi’s Malayalam film Aa Nimisham (1977/Cherupushpam Films) written by Sheriff caught KB’s fancy and he set forth to adapt the core plot. Adding his inimitable deft touches, he presented it as Nool Veli (1979/ Kalakendra Movies). Sridevi had won laurels for her performance in the Malayalam original, and in Tamil, Saritha walked away with the honors. Sujatha was equally impressive in a brilliant, subtle performance. Saratbabu, Narayana Rao, Ramanamoorthi and Anumanthu were the others in the cast. 

A happily married man, in a mad moment of weakness, seduces a girl who is their ward. His wife unexpectedly witnesses the despicable act. The happenings in the aftermath form rest of the story. The film was strengthened by KB’s seasoned handling of a sensitive theme and powerful performances by the three lead players: Saratbabu in the role of the remorse-torn architect Babu, Sujatha in the role of his wife- the writer Vidya, and Saritha in the role of Baby- the innocent, playful girl-next door who grows up overnight to a woman wrecked by guilt.

MSV and Kannadasan, as usual for a KB venture, came up with a set of memorable songs:

Naana paaduvadhu naana- SPB, Vani Jairam & L.R. Anjali

Therottam ananda shenbagapoovaattam- SPB 

Veenai sirippu aasai azhaippu- SPB & Vani Jairam

Mounathil vilaiyaadum manasaatchiye- MBK

* * * * *

Launch forth, my soul, into a main of tears, 

Full-fraught with grief, the traffic of thy mind; 

Torn sails will serve, thoughts rent with guilty fears; 

Give care the stern, use sighs in lieu of wind: 

Remorse thy pilot; thy misdeeds thy card; 

Torment thy haven, shipwreck thy best reward.

- Robert Southwell (St. Peter's Complaint)

The deed is done; the perpetrators have been witnessed in action. The picture perfect household falls headlong into turmoil...Can things be the same ever again? A husband filled with shame and sorrow, a wife whose each glance is replete with reproach and scorn, the other woman shattered physically and mentally…. Penitence is barred; the torturing, gnawing consciousness of guilt is the horrendous punishment …guilt that pursues inexorably, armed with whips and stings.

‘ragasiya churangam nee, naadaga arangam nee, 

sOdhanaikkaLam allavaa.. nenjE thunbathin thaayallavaa.. 

oru ganam thavaraagi, pala yugam thudippaayE, 

oomaiyin paribaashai kaNgaLil vadippaaye....'

Kannadasan’s mighty pen flies furiously, as the lines beckon the wretchedness of the havoc wrought by a stern, questioning conscience…BMK brings a remarkably pensive delineation…. MSV conjures up a saga in Sama...

* * * * *

Learning that Kannadasan was not keeping well sometime in 1981, BMK decided to call on him. And by the strangest of coincidences, the Kaviyarasar was at that very moment listening to ‘Mounathil vilaiyaadum manasaatchiye’. Kannadasan’s eyes lit up when they sighted the singer at his bedside and he grasped BMK’s hands, as emotion-choked words of praise came pouring out. It was an unforgettable moment for BMK.

* * * * *

In the years that followed, BMK sang some more movie songs, many of them linger on in memory. Sample these instances that come to ready recall:

Arutjothi deivam from Thisai Maariya Paravaigal (1979/MSV)

Suprapadham from Devathai (1979/Shyam)

Thangam vairam navamanigal from Deiva Thirumanangal (1981/MSV)

Ananda Sangeethame from Ninaithen Vandhaai (unreleased/ B.A. Chidambaranathan)

Ketten kannanin geethopadhesam from Vadaimaalai (1982/MSV)

Pachchai mani poonkodiyaaL from Pathinettaam Padi (unreleased/ Kunnakkudi Vaidyanathan)

Gnana mazhai mugile from Thaai Mookaambikai (1982/ Ilaiyaraja)

Ithu kettkka thigattatha gaanam from Mirudhanga Chakravarthi (1983/MSV)

Kalai nila aadinaal- Kaaman Pandigai (1983/ Shankar-Ganesh)

Malairajan magale- Kaaman Pandigai (1983/Shankar-Ganesh)

Raghuvara ninnu from Isai Paadum Thendral (1986/ Ilaiyaraja)

Magarantham kaathoodhum from Mahasakthi Mariamman (1986/KVM)

Paanchaali katharugiraal from Sigaram (1991/SPB)

Nagumo from Indhu (1994/Deva) 

Anbaale azhagaagum veedu from Pasanga (2009/ James Vasanthan)

* * * *

https://www.facebook.com/groups/1018417744856618/permalink/1249806845051039/